Böylece Elif onlarca farklı hayatı tek tek ziyaret etti. Çok zengin oldu, dünyayı gezdi, bambaşka insanlarla evlendi. Her seferinde mükemmel hayatı arıyordu ama her yaşamın kendine has başka bir karanlığı, başka bir hüznü vardı. Kusursuz bir hayat yoktu.
Elif derin bir nefes aldı. Mükemmel olmayı aramaktan vazgeçtiğinde içini büyük bir hafiflik kapladı. Kendi sıradan, eksik ama gerçek hayatını özlemişti. Gece YarД±sД± KГјtГјphanesi Oku
Raflarda milyarlarca yeşil kapaklı kitap diziliydi. Her bir kitap Elif’in hayatında aldığı farklı bir kararı ve o kararın doğurduğu bambaşka bir yaşamı temsil ediyordu. Böylece Elif onlarca farklı hayatı tek tek ziyaret etti
Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü. Bu kez daha ince bir kitaba uzandı: "Kasabada Yaşayan Elif". Kitaba adım atar atmaz kendini deniz kenarında küçük, huzurlu bir kafede çalışırken buldu. Sabahları martı sesleriyle uyanıyor, sakin bir hayat sürüyordu. Ancak bu sefer de içindeki o büyük potansiyeli gerçekleştirememiş olmanın verdiği hafif ama amansız bir pişmanlık sızısı hissetti. Kusursuz bir hayat yoktu
Yazılan bu hikayeyi yoksa üzerinde değişiklik yapmak istediğiniz noktalar var mı?
Saat tam gece yarısını gösterdiğinde Elif kendini ne kütüphanede ne de kendi odasında buldu. Gözlerini açtığında sonsuzluğa uzanan devasa ahşap rafların arasında duruyordu. Havada eski kağıt, toz ve hafif bir lavanta kokusu vardı. Burası Gece Yarısı Kütüphanesi’ydi; yaşanmamış hayatların, verilen ve verilmeyen kararların kütüphanesi.